Dünden beridir yağmur tiseliyor, yağıyor,,
Aslında geçen foruma yapıştırdığım bi’ yağmur konusunu yazmak isterdim sana,
Ama olsun bu sefer yine kendim yazmayı tercih ediyorum,
Aslında yazmak isteyişim geçmiş gibi oldu,

Bu sabah kalktığımda boğazımın ağrısıyla uyandım,
Ve tabii ki de günüme yansıdı bu,
Şu anda biraz da olsa ağrı var,
Ve sanki’m birazcık da ateşim var,
Yolda buraya gelirken azıcık kestirmişim,
Ama eve gitsem uyuyamiyacaktım biliyorum,

Otobüste uyumak daha güzel geliyor sanki,
Ve yağmuru izlemek,
Onların toprağa kavuşma sevincine tanık olmaz güzel,
Onlara gülümsemek güzel,

Fark etmek bazen bi’ damlayı,
İyiden iyiye kendimden geçmek çok hoş kılıyor beni,

Şimdilik bu kadar, sitede bi’ sorun oluştuğu için,
Pek yazasım kaçtı,

Gidiyorum, gelene kadar bekle beni,

Sabah yine arkadaşın telefonumu aramasıyla uyandım,
Ama hemen çıkamadım evden, belki de çıkmak istemedim bebe,
Dünden kalan bacağımın ağrısı ise geçmişti,
Her geçen gibi,

Ve belki de artık bende geçiyorum çoğu şeyden,
Ömrümün bi’ su gibi akıp gitmesine mani olamıyorum,
Hayat sanki gözlerimin önünden akıp gidiyor,
Ve yakalayamıyorum hiçbişeyi,

Eskiden yollarda geçen zamanımı gözlemleyerek geçirirdim,
Kendimce yorumlar yapar, hal ve hareketleri tahlil ederdim,
Ve sonra bi’ gün bundan vazgeçtim,
Kulaklarımı tıkamak için, telefonun radyosunu kullanıyorum,
Anlamadığım şarkılar dinliyorum,
Ve diğerlerini de anlamaya çalışmıyorum,
Sadece müziğini dinleyip kendimi geçiştiriyorum,

Bak dünya dönüyor ve herşey yer değiştiriyor,
Değişmeyenlerin ise kıymetlerini ölçmeye çalışıyorum,
Bak işte o değişenler arasında neredeyse sekiz aydır ağlamadığım da var,
Eskiden de ulu orta ağlayamazdım ya neyse,

Bak bebe, bi’ gün olurda seni de unutulmaya yüz tutturursam kendini hatırlat bana,
Kendimle ne alıp veremediğim var çözemiyorum,
Toprak olmak ne garip şey anne diyor şarkıda,
Toprak olmak istiyorum anne,
Öyle delice yaşamak varken ölmek istiyorum ansızın,
Ve bak bebe,
Gözlerim yaşardı, iki damla yaş süzüldü benden,
Tüylerim diken diken oluveriyor,

Anlattıklarımın hepsi karman çorman zaten,
Bi’ türlü tamamlıyamıyorum cümlelerimi,
Ve ne olursa olsun toparlanmayacak bunlar,

Ruf ablişim nerelerde acaba,
Gelir okurdu yazdıklarımı,
Yorumlar yapardı,

Herkes kabuğuna mı çekildi yoksa’m,
Herkes saklanbaç mı oynamaya gitti,
Ben niye burda kaldım öyleyse,
Kör ebe mi oynuyorlar yoksa,
Ebe kim, yoksa hepsinin mi gözleri kapalı,

Ne biliyim işte bebe,
Bi’ gün olurda vazgeçersem yaşamaktan, alıkoy beni,
Ve belki de bi’ gün kendimle olan kavgalarım son bulacak,
İşte kimse aramasın beni,

Toprak beni çağırıyor anne, gitmeliyim dememe izin versin yeter,
Bugün bi’ kaç damla ağladım,
Ama bugün de ölmedim anne,,

Gecenin bi’ vakti olmuş, ben bilgisayar başında masada oturuyorum bebe,
Bu nasıl bi’ iştir, anlamış değilim,
Anlatsam anlarmıydın, peki ya hiç anlatmadan anlasan olmaz mı,?

Bak topu topu sabah yedi buçuk gibi uyanıp gece iki olmuş hala yatmamış biriyim,
Ya da neden burda olupda gereksiz yazılar yazdığımın çözme aşamasında,

Hiç çekilmiyorum,
Neyse bebe, şimdilik hem ruhen ben de bedenen o kadar yorgun hissediyorum ki kendimi,
Bu hayata pozitif bakmak ne kadar zor bi’şeymiş meğersem,
Çoğu şeyleri hatırımdan kaybolup gidiyor,
Bilinmez bi’ diyara gidip gelir gibi oluyorum,

Aslında rol’de yapmıyorum,
Öylesine amaçsız yaşıyorsun diyordu ablam,
Doğru işte,
Bi’ amacım var mı? yok,
Demek ki bi’ amaç edinmeliyim öyle mi, hayır,
Eee n’apacağım peki bebe,

Hele ki, şu aklıma bi’ türlü gitmek bilmeyen sorularımı,
Onlara aranan cevapları,
Ama sormamak için elimden geleni yaptığımı,
Vs. vs. gıdı bıdı gibi şeyler,

Velhasıl,
Ben ve ruhum duvarlarımızın içinde güvende oturmalıyız,
Hani ruf ablamın dediği gibi kaşınmamalıyım belki de,
Gerçi bu benim kaşınmam gibi görüncek sonunda ama hadi hayırlısı,

Bindik bi’ alamete, gidiyoz kıyamete,

Neden gelip buraya yazdığımın hesabını sorma bana bebe,
Öylesine bi’ yalnızlık eserisinde bende,
Esirimsinde evet,

Seninle konuşmak hoşuma gitmese gelip yazmam di mi,
Canım sıkılıyor bebe,
Bu ruhumla alıp veremediğimin ne olduğunu bulmak istiyorum,
Ve düşüncelerim,
Bu düşünceler yakamı ne zaman bırakacak benim,
Tamamen kendim ettim kendim buldum gibi görünüyor ama ben böyle olmak istemedim,
Yani illa ki herşeyi bilmek isteyişim, herşeyin birbiriyle olan bağlantısını öğrenmek isteyişlerimin sebebi,
Düşüncelerim, bitmek bilmeyen kurguların kaos’u belki de,

Harabe bi’ ev’im olsun istiyorum, cidden ama,,
Yani bunları insanlara söylediğim de alay edebilirler,
Belki de art niyet arayabilirler,
Ama ben neyi neden istediğimi çok iyi biliyorum,

Bilmediğim şeyleri öğrenme isteyişime nokta koydum zannediyordum,
Ama o da yakamı bırakmamış,
Demek ki ne imiş,
Ben şu anda zararlıyım,
Hatırlama problemim oluştu, neden, çünkü bunu istemiştim önceden,
Yani bi’şeyleri öğreniyorum ama aklımda tutamıyorum çoğu şeyi,

Bi’ örnekle seninle aklında iz bırakaym istersen,
Bi’ çok şarkı mırıldanıyorum ama kimin söylediklerini bilmiyorum,
Konuşurken bi’ri diye başlıyorum cümleye,
Ya da tam hatırlamıyorum ama şu olabilir diye,

Bebe korkum yok yalnızlıktan falan,
Sessizlikmiş, çığlıkmış vs. bıdı gıdı şeyler korkmuyorum,
Korkum bi’ gün tamamen kendimin kim olduğunu unutmam olur,

Bak bak bak ne oluyor bi’ görsen keşke,
Ağrıyan gözlerimin yeşerdiğini hissediyorum,
Ve tamamen sana yazarken oldu bu,
Yani arka planda candan erçetin çalıyor olsa da,
Ne dediğini duymuyorum, sadece müziğini dinliyorum,
Sözleri çoktan kopmuş bu filmin,

Yazdıklarımdan kaç kişi benim şu an’ki halimi anlayabilir ki,
Veya anlasın diye mi yazıyorum tüm bunları, (hayır)
Bak yine kendi kendime sorular yöneltip cevaplamaya başladım,
Bunlar birer ibretlik olay sadece,
Ne kimseye yol gösterebilirim, ne de yolundan alıkoyabilirim,

Hmm nerde kalmıştık bebe,
Garip olmamda mı?
Karışık olmamda mı?
Yerli yerinde kalsın şimdilik, dalların kıpırdamasını istemiyorum şu anda,
Bi’ de tüm yazdıklarımı cümlesi cümlesine anlatmaya kalkışsam ne kadar sürer merak ettim,
Her bi’ sızıya mı dokunur kanatırım yoksa,
Kendimi mi küçültürüm,

Genellikle kendimi düşünüyor gibi görünsem de,
Etrafımdaki ayrıntıların farkına varıp veya varmaya çalışıp,
Kendi üzerimde ibret olmasını sağlıyorum,
Ve her defasında değişiyormuşum, farkında değilim,
Değişiyormuş düşüncelerim,
Bi’ tek yapamadığım düşünce orucu tutmak,
Evet bi’ gün bunu yaptığımda ne olacağım merak ediyorum,

Biri yüreğimin pilini çıkarsın,
Bu oyundan ve bu oyuncak halimden sıkıldım,
Hayat dursun ve perde kapansın,

Aklını fikrine sakla, ruhun parmaklar ardında kalsın,
Görüşürüz, pai,,

Boşvermişliklerimin üzerine doğru yol almaya çalışıyorum,
Nerde nasıl olacağını düşünmeden,
Gitmenin planlandığı yer zaman ve an’ ı bekliyorum belkide,

Kelimelerini tam bi’ cümle haline getirememek ise beni üzüyor,
Nasıl oluyorda cümle kuramıyorum diye,
Sanırsam yaşanılmasa da gördüklerimden korkmam büyük sebep,
Yoksa ben ve cümle kuramamak,
Kurabiliyorum ama tam istediğim gibi bi’ cümle olmuyor işte,

Belki de eskiden hiç dikkat etmediğimden kolaydı,
Şimdi ise yanlış bi’şey çıkmasından korkuyorumdur,

Çok şey var her gün ki gibi yazılacak,
Düşüncelerime yetişemiyorum ki, yazmaya yetiştireyim olanları,
Bak leman sam ne diyor yol ver gitsin diyor üzüntüler,
Hesap yapmayı bırak diyor,,

Doğruların söylenme biçimleri de doğru olmalıymış,
Yoksa söylenenlerin doğruluğu pek de önemli olmuyormuş,

Söylemek istediklerimi söylememek,
Susmak her defasında,
Belki de biraz korkmak,
Kaçmak yaşanılmasından,

Ben böyle değildim biliyorsun bebe,
Duygusuz biri olmayı tercih ederim,
Duygularımı ve olan bitenleri açık seçik beynime anlatamadan,
Olup bitmesinden korkum,

Belki de düşündüğüm veya düşünmek istemediğim gibi değildir,
Sadece,
Sadece, neyse,
Çok da fazla ayrıntıya girip, hüsranlı şeyler yazmak istemiyorum,
Aslında böyle duygu yüklü bi’ yazı yazmak isterdim şu an,
Ama olmuyor işte,
Yürek incinmeden, acıyı yüreğinde hissetmeden olmuyor,
Aynı şekilde mutluluklar da,

Ama ben muallak da kalmış’ım,
Ne yapacağımı uzun süredir bilmez haldeyim,
Belki de biraz boşvermişlik benimkisi,

Bekleyen iki adet mektup var,
Birisi daha dün geldi,
Diğeri ise bayaa oldu,
Ama kızgındır bana, ama kırgın,
Bi’ bilsem bu halimin, bu olanların, olmamışlıkların sebebini,
Neden sorguluyorum ki sanki diye kendime kızdığım onca an,
Boşuna yaşıyorsun dedikleri aklıma geliyor,
Ne zaman gittiler ki sanki,

Bebe, uzun zamandır beni dinliyorsun,
Belki iyi belki kötü,
Tamam geneli kötü,
Zaten biz insanoğlu mutlulukları kendimize saklayıp,
Mutsuzlukları anlatmıyor muyuz,,
En azından ben arada bi’ sefer mutluluğumu yazıyorum,

Şimdilik bu kadar bebe’em,
Daha sonra görüşmek dileğiyle,
Aklına fikrine ve ve ve ruhuna mukayet ol,,
Görüşürüz, pai,,