Tamam sende git, git durma,
Aramasın gözlerim, gözlerini,
Git ki hiçbişey kalmasın, yaşanmasın,
Hissettiklerin hissettiklerim olmasın,

Boğazıma bi’şeyler düğümleniyor bebe, tarifi mümkün olan bi’ ruh hali var üzerimde,
Ama tarif etmeye bi’ çare yüreğimin çığlığı var,
Öldür diyor beni,
Bu ölüm sizin bildiğinizden değildir,

Ağlamak istiyorum son günlerde, hem de doyasıya,
Bugün İstanbul’da ağlamaklı, gece belki beraber ağlarız he rahatlarmıyım ne dersin,

Çok yakın bi’ zamanda herşeyin değişeceğini düşünüyorum,
Buralardan tamamen gidişimin ilk adımlarını atmayı planlıyorum,
Gerçi hangi planladığımı yapabildim bilmiyorum ama çabalarımın en büyüğünü de gerçekleştirmiş olacağım,

Bu hayata tutunmaya çalışmayacağımı,
Yeminler edip, tutmam gerektiğini,
Git diyemediğimi,
Seviyor muyum diye kendime sorular sorduğumu,

Ama anlattıklarında karıştığımı,
Beni isteyip istemediğimi bilemediğimi,
Bi’ yanım suskunluğa vur, umursamadan dediğini yap diyor,
Bi’ yanım ise, hani içimi acıtan, ruhumu daraltan yanım, savaş diyor,
Ne pahasına olursa olsun,
Yani anlayacağın bencilliğim tutuyor,

“Çıksam karşına, diz çöksem önünde, yalvarsam gözlerimde yaşlarla, haykırsan sevgimi tüm gücümle, kapansam ayaklarına, severmisin beni…… ”

Bunu bi’ kere yaptım, ikinciye yapabilir miyim bilmiyorum,
Yaparsam eğer, bana kim olduğumu hatırlatmayın lütfen,
Kendimi bile unutmuş olurum ondan sonra,

Kimse bilmese de,
Bildiklerimle yaşıyorum,
Söyleyemiyorum belki,
Gizliyorum,
Ama böyle olması gerekiyor diye düşünüyorum,
Böyle olmalı,
Sessiz olmalı,
O iki kelimeden oluşan cümleyi kurmadan bildirmeliyim,
Yine gözlerimde yaşlar rüyamda bile olsa,
bir gece ansızın
geleceğim yanına.
farkında olmayacaksın belki,
öyle dalmışsın ki uykuya..
saçlarını okşayacağım.
bakacağım yüzüne, aşkla.
yanan yüreğim yanında
sense kaçıncı uykuda.
ellerini öpeceğim sessizce..
dudaklarına konduracağım
bir buse, sevgimle.
kalbim kimbilir nasıl çarpacak,
alev alev yanacak ruhum,
çaresiz bir şekilde.
nasıl dayanır yüreğim,
yanındayken sevgisizliğe.
uyandığımda bulamıyacağım seni
hasret, özlem benimle.
yalnızlık mekanım olacak
yine gözlerimde yaşlar,
hep seni arayacak.
Alıntıdır koyu yazılan yer.

Sus(ma), bit(me)sin, git(me),
Senin yok belki ama,
Benim ihtiyacım var sana,,

Bu günlük dün geceden başkasıyla* olan konuşmadan sonra ki hislerle yazılmıştır,
Aklın, fikrin ve ruhun bırak ben olayım,
Görüşürüz, pai,,

[04-10-2007, 12:04 Zek]

Susma bir şey söyle biraz olsun yardım et
Gelemiyorum üstesinden ben bu aşkın tek başıma
Susma sen sustun ya yalnızlık çöktü üstüme
Anladım bu bir rüya anladım bu son veda

Her gece hayalimde çiziyorum resmini, her halini
Fikrine sürgün sesine hasret
Sabah olup uyanınca silinip de gidiyorsun ya, tek başına
Zaten hiç benim olmadın ki

Yinede insan soruyor kendine
Bu yazık hikayenin neresindeyim
Yeter ki…

Susma bir şey söyle biraz olsun yardım et
Gelemiyorum üstesinden ben bu aşkın tek başına
Susma sen sustun ya yalnızlık çöktü üstüme
Anladım bu bir rüya anladım bu son veda

Ne kadar kırılsamda ah etmem hakkım yok buna
Hem zaten davetsiz bir misafirdim ben aşkımla
Ne bir aptalın gölgesiyim, ne bir sevda kölesi
Sadece hesapsız bir gönül bahçesi

Yinede insan soruyor kendine,
Bu yazık hikayenin neresindeyim
Yeter ki…

Susma…

Susma bir şey söyle biraz olsun yardım et
Gelemiyorum üstesinden ben bu aşkın tek başıma
Susma sen sustun ya yalnızlık çöktü üstüme
Anladım bu bir rüya anladım bu son veda

Susma…

 

 Nev - Susma [5:16m]: Play Now | Play in Popup | Download

Adına bebe dedim ama hiçbi’ zaman eskisinin yerini tutmayacaksın biliyorum,
İçimdeki sıkıntıyı atmak için geldim her zaman ki gibi,
Bunalıyorum, nefes alamıyorum,
Eskisi gibi kimselerde yok konuşacak,
Ne anlatsam ne söylesem fayda etmiyor ki bana,
Söz dinlemeyenim ben,
Laf anlatır ama söz dinlemez,

Herkesden daha fazla yorarım kendimi,
İşin içinden çıkılmaz hale getirmekte de üzerime yoktur hani,
Ne istediğimi bile bilmiyorum,
Belki de biliyorum ama bilmezlikten geliyorum,
Kendi sorularıma kendi’m yanıtlamak istemiyorum,

Ben kendime çare olurum, ta ki zamanı gelene kadar,
Yoksa ben bile acımam kendime,
Ne halin varsa gör diyebilirim,

Kızıyorum kendime,
Hem de çok,
Hatta çok ötesi,
Kızgınlığım kendime olan nefretimi tetikliyor,

Gülümsemek mi?
O da ne ki,
Gülümsüyorum bak şu anda,
Birazda kelimelerin hafifliğine bırakıyorum,
Yalan söylemek adetim değildir,
Yukarda gülümsüyorum dedim diye sevinme hemen,
Gülümsemiyorum tabii ki de,,

Aldırmayışların nasıl bi’şey olduğunu çözmeye çalışıyorum,
Kişilere değil, düşüncelerime dalıyorum,
İyice hık düğüm oluyor içim,
Çözdükçe bulanıyor o şarkı sözündeki gibi,

Fazlaca depreşmek istemiyorum,
Şu halim yetiyor bana,
Kendi kendime acı çekmeme,
Yazdıklarımın kimsenin üstüne alınmasını istemiyorum,
Okuyun geçin, (tabii buraya kadar okudularsa,)

Olmayışımı düşünüyorum,
Olmasaydım şu hayatta,
O öncesinde düşündüğümü yapsaydım,
Bunları da yaşamak zorunda kalmazdım,
Kimseden hiçbişey beklememeyi öğrenemediğimi gördüm,

Zamana bırakılsa,
Kendimi bi’ bıraksam zamana,
Umursamasam sizler gibi pek çok şeyi,
Derdimin ne olduğunu bilmeden derman olamayacağını bi’ bilseniz,
Hatta en kısa yolun daha da dertlendirecek gidişler olduğunu bildiğiniz gibi,

Uzun uzuncaya bi’ haykırış değil bu benimkisi,
Her zaman ki gibi sadece biraz bunalım,

Ben de biliyorum “bu da geçer”,
Geçmesine geçer de,
De işte,

Geçmesine geçiyor herşey, farkındayım,
Ama “O” (her ne ise) geçerken neler götürüyor insandan,
Götürdükleri şeylerin yerine neler bırakıyor insanda,
Hele ki hayatta sizin gibi olamayanlar için,
Hayatta kalabalıktan korkan kişiler için,

Ben de biliyorum “zaman’a bırakmayı”
Bırakmasına bırakırım da,
Da işte,

Zaman öyle ya da böyle zaten geçiyor, farkında değil misiniz?
Ne fark eder ki öyle ya da böyle olmasının diyesim geliyor,
Zaman akıp giderken nelerin o’na takılıp gittiğini,
Onlar gittikten sonra insanda neler kaldığını,
Tüm çıplaklığıyla görebiliyorsun,
Acımıyorsun o an kendine,
Kızmıyorsun,
Nefret bile etmiyorsun,
Yapamazsın çünkü, hiçbir duygunun eseri son buluyor o aktıkça,

Hadi ama aksini savunma,
Sen de bi’ insansın biliyorum, hayatın en azını yaşasanda bunları hissedebiliyorsun,

Gözlerimi kim gördü bu sabah,
Kim duygu onların sesini,
Hiç kimse,
Biliyordum yalnızlığın ben olduğunu,
Benim yalnızlık olduğumu,
Uzun lafın kısası, iyice duvarlar arasında sıkışıp kaldım,

Aklını sat, fikrini kiraya ver, ruhunu ise göm,
Görüşürüz, pai,,

[03-10-2007, 11:58 Zek]