İyi bi’ başlangıç yapamamanın acısıyla doluyum,
Bugün yarın ne olacağını kesintisiz belli değil,
Hergün yatağıma yattığımda yarın beni nelerin beklediğini merak ederek uyuyorum,
İçimde yine bi’ sevinç var, hiç olmaması gerekiyordu oysa,
Nedenini henüz kestiremiyorum ama bekleyip göreceğiz birlikte,
Belki de herşey çok güzel olmasa da güzel olur işte kim bilir,
Neden hala hayatı kapının deliğinden seyrettiğimi kestiremiyorum,
Hiç bi’ şeye ait olmak veya katılmak veyahut daha başka bi’ eylemde bulunmak istememek benimkisi,
Öyle zorla gülemem mesela, aynı şekilde hiç ağlayamadığım gibi,
Uzun süredir böyle olmasından sıkılmış bi’ vaziyetteyim sanki,
İlla ki, gülmek yerine güldürmek zorunda hissedişlerimin sonu gelmeli bi’ an önce,
Zor bi’ sınavdan geçiyoruz cümlecek, sabır etmek acayip derecede zor,
Hele ki bu kadar gülümsemenin ardında, herkesin benim üzerime geldiğini görmek sinir bozucu,
Bunların zoraki bi’ gülümseme olmadığından sanırım, moralimi bozanlara daha çok bi’ sinir oluyorum,
Kaşlarımın çatıklığı geçmek bilmiyor, iki gün içinde,,
Bi hafta boyunca sinir bozucu çok şey yaşadım, ama yine de kimseye konuşmaktan başka bi’şey yapmadım,
Ama öyle bir zor sabrettim ki sorma, hıncımı bütün herkesden çıkartmak istedim,
Yine de çıkartamadım tabii ki, Allah’tan sadece bi’ hafta böyle sürdü,
İnsan herşeyin sadece kendi üstüne geldiğini görünce acayip tırsıyo,
Daha bi’ gaddarlaşıyor herkese karşı, hem de istisnasız,
Yüzümü gülümseten tek bi’şey var, alışkanlık haline gelen hemi de,
Birilerini uzaktan sevmek, onlara bunu farkettirmeden takip etmek,
Belki de yavaş yavaş kendimi, yine yeniden alıştırmak sevda’ya,
Benim küslüğüm en çok sevda’ya dair olmuş,
Ve bunun hıncını da kimseyi kendime yakıştıramamakla çıkartmışım, yine kendimden,
Verdiğim kararların en çok beni etkilediğini görmek sevindirici bence,
Kimseye zerre kadar bağlı olmak istemeyişim gibi,
Bütün herkesi kendimden uzak tutmam gibi,
Devamını Okumak için Tıklayınız…
End of Article