Yeniden yaşama tutunmak, aslında içimde tarifi mümkün olan ancak halen daha dışarı karşı açıklayamadığım çokça şey var,
Sebebini halen daha çözmüş değilim, belki de herşeyimin bir sır olarak kalmasını istediğimdendir,
Ama insanın kendini anlatamaması, yani bunları yazıya dökememesi daha kötü bi’şey olduğunu düşünüyorum,
Bugüne kadar onca yaşanılan şeyi silip atmış bulunmaktayım, belki o yüzdendir benim çoğu cümlemin yüklemlerinin eksik oluşu,
Kurduğum cümlelerin sonu hep ya sanırsam ya da galiba ile biter olmuş,
Bugün geçmiş, şimdiki, geniş ve gelecek zaman kip’ li olmasını diliyorum,
Belki gelecek hakkında pek bi’şeyler yazamasam da, geçmiş ve şimdiki zamandan bahsedebilirim,
Uzun uzun yazmak istiyor canım, içimdeki sıkıntıyı atabilmemin tek çaresi olarak bu görünüyor,
Winamp’ı açıp rastgele bi’ şarkı dinleyip, karışık çal moduna aldım ve yazmaya başladım,
Ve şu anda “gökyüzüm sen ol birtanem” şarkısı çalıyor, işte dün ve bugünümü anlatan bi’ parça,
Benim birtanemin annem olmasını istiyorum, artık bazı şeylere tesir edebilemeyi başarıp,
Onların sıkıntılarını azaltmak istediğim, belki olmayacak ama ben şansımı denemek istiyorum,
Artık öylesine bi’ yaşantıdan çıkmak istiyorum, bu gece belki de tüm bunların temeli atılacak,
Uzun zamandan beri, kendimi kabuğumunda içinde bi’ kabuk yapıp iyice saklanmış gibi hissediyorum,
Yeryüzüne ve güneşe çıkma vakti gelmiş gibi sanki’m,
Devamı..
End of Article