Güne erken uyanmanın da etkisi ile, gözlerinden uyku akıyordu,
Bunun yanında o güzelim renkli gözleri ağlamaktan şişmişti,
Sabahları erken kalkardı, çünkü annesinin sabah kahvaltısını ve ilaçlarını vermekti amacı,
Her gün aynı saatte uyanır, annesine kahvaltısını verir,
Ardından binbir dua ile birlikte ilaçlarını içirirdi,
Bi’ an önce iyileşmesi idi, tek derdi,
Aslında bi’ çok derdi vardı ama en önemlisi bu idi,
Hayattaki tek dayanağıydı çünkü annesi,
Devamı..

Hüzünlü bi’ gece’nin başlangıcını yaşamaya başlamıştı,
Bütün sıkıntılarını okuldan eve gelişindeki gibi bi’ köşeye atıp, yatağına uzanmıştı,
Sıkıntılar pek öyle bi’ köşeye atılabilecek cinsten değildi aslında,
Aslında o da biliyordu bunun çok kolay olmadığını,
An an gözlerinden akan yaşlardan belliydi bu,
Devamı..

Hayatın insanları nereye/nerelere götüreceğini bilemediğimizden midir bu kadar afallamak bilemiyorum,
Tam alıştım demişken, tüm düzeninin bi’ anda alt üst olması gibi mesela,
Ya da başkalarının hayatlarının sırtına yasladığımızdan mıdır hayallerimizi,
Ben daha düne kadar kendi ayaklarımın üstünde durduğumu zannederdim,
Halen daha kısmen öyle tabii ki, tamamen bi’ asalak şeklinde yaşamıyorum,
Ama kendi düzeninin bi’ parçası haline getirdiğimiz insanların bi’ sabah uyandığında yerlerinde yel estiğini gördüğünüz de,
Siz de aslında onların gitmeyeceğini zannetmiştiniz değil mi,
Herşey istenildiği gibi olmuyor bazen,
Devamı..

Yağmur Yangınları..
Yazan: Çiğdem

II. Mehmed ya da sık kullanılan unvanıyla Fatih Sultan Mehmed (d. 30 Mart 1432 – ö. 3 Mayıs 1481), yedinci Osmanlı padişahı.