Gecenin karanlığında kaybedilmişleri aramak yanlış olabilir diye başlıyor hikaye..
Her yitip gidenin ardından baka kalmak ve hayıflanmak..
Herşey daha çok bi’ acı tat katıyor..
Yeni bi’ hikayeye başlamak için çok geç denilebilir belki..
Belki de içinde yaşanmamışlığın verdiği vazgeçmişlik duygusu vardır..
O’nunla yaşanmayanlar, başkasıyla asla yaşanamaz varsayılır..
Bazı kelimelerin dökülmesi o kadar zor ki benim için..
Aynı şekilde bu yazıyı buraya dökmek de öyle..
Ama artık zamanı gelmiş olmalı..
Yani en azından ben öyle varsayıyorum..
Devamı..

Ne dindim ne duruldum her yoklugu unuttum
Ne varsa sende buldu bu kalp
Ne günlere kaldı bu can dayandı durdum
Döner sabır dedim bu yürek,

Gel görki senden önce ben hiç kimseye
Böylesine deli aşık olmadım
Ne varsa geçmişte kalan seninle yaşanan
Gözlerimden geçiyor şimdi

Bir zaman geçmiş aşklardan
Bir şiir bir kitap okursan hatırla
Seni sonsuz ve yalansız
Karşılıksız amansız seven var

 

 Rafet El Roman - Son Veda [4:06m]: Play Now | Play in Popup | Download

Bi’ türlü eski’yi yakalayamadığımı keşfettim, verdiğim sözleri tutmak gerçekten çok zor..
Alışkanlık haline gelmiş olsa gerek, sözlerimi tutmamak..
Bunu neden mi durmadan bahsediyorum, çünkü tutmak istiyorum da ondan..
Neredeyse yazmak isteyeli bi’ hafta oldu ama anca bu günü bulabildi..
Merhaba sevgili bebe..
Devamı..