Seviyorum bu hallerimi..
Gülüyorum çoğunlukla kendimden çok sizlere..
Sözlerinizin ardında saklanan gerçeklere..
Kendinize bile söylediğiniz ayaküstü yalanlarınıza..
Sadece gülüyorum..
Meğer ne kadar çok birbirimize benziyoruz..
İnsan olmanın doğası bu olsa gerek..
Yanlış yer ve zamanda doğruları açıklamanıza..
İç yüzünü bilmediğiniz insanları savunmanıza..
Bilerek veya bilmeyerek karanlık taraflarda yer almanıza..
Ve bunun gibi bir çok halinize gülüyorum..
Sadece gülüyorum..
–
Her günüm böyle senden uzak geçsin cümlesini kurdurana..
Nadiren kin tuttuğumu hatırlarım..
Ve nadiren yaşanılanların çok azını unuturum..
Öyle böyle derken iyice yalnızlaşırım..
Gülerim kendi halime..
Nasıl bu hale geldim diye..
Ve hala gülüyorum..












