Ne yazacağımı bilmez bi’ durumdayım,
Acı, hangisi daha acı diye soruyorum,
Gidenler kalanlar, yaşam savaşı verenler, açlar sefiller …
Yoksa hiçbişeyi umursamaz hale gelmiş bi’ ruh hali mi?

Hadi hepsini bi’ kenara atıp kendimize mi acımalıyız en çok,
Yoksa tablo’nun arkasından da çok çizilmemiş kısmı mı önemli,

Ben bilemedim bu soruyu, bu hayatı,
Çok mu karışık,
Kimine göre bu hayat nefes alıp verme fiili, kimine göre herşeye rağmen temiz bi’ şekilde ölme çabası,
Ee şimdi bu sorgulamaları çoğu içinde muhasebe ediyor, çoğu hiç düşünmüyor,,
Herkesin kendine göre sorunları da var,
Hem bana mı düşmüş, hayatı sorgulamak,

Hem bana düşünme yasağı getirilmeli bebe,
Böyle olmuyor, düşün düşün bu işin sonu şizofrenliğe kadar gidiyormuş,

Sorunun asıl temeli benim,
Ve benim hiç dinlenmeyen düşüncelerim, sorgulamalarım, her ne haltsa işte,

Dedim ya başta da, öyle ne yazacağımı bilmiyorum diye,
Her biri çok karmaşık,
Kendimden çıktım, kendime üzülmeyi unutuyorum böyle olunca,
Ama en çok da kendime acıyorum galiba,

Yine diyorum,
Sizler geçip ekran başına uyuklayıp esneyin diye,

Sanırsam bende yavaş yavaş kendimi kaybediyorum,
Uymaya çalışıyorum,
Düşüncesizce yaşamaya,
Sorgulamadan,
Ne yaptığını bilmeden,
Niçin demeden,
…

Korktuğum başıma mı geliyor ne?
Korkuyorum, hem de çok,,

Ve sen bebe bugün aklını fikrini ve ruhunu unut,
Vakit, kendini unutma vakti,
Çağ, çokça sömür, hiç düşünme çağı,,
Görüşürüz, pai,,

[21-10-2007, 22:03 - ZEK]