Ne yalan söyliyeyim ben de bu olay için bi’şeyler yazacaktım, (Ş.’nin Ayrılığı)
Ama görüldüğü üzere bi’ çok kişi çoktan yazıp çizmiş bile,
Bu yazılanların tümünün tek bi’ ortak noktası olsa gerek düşündüm,
Bütün bu yorumlar öyle içten ve samimi ki, tartışılması yersiz olur,
Ne akıl vermek isterim, ne de bi’ kaç söz söylemek, (S. hakkında)
Herşeyin olması gerektiği gibi olduğunu bilmek gerek,
Üzülmek gerek, ağlamak, sızlanmak,
Ama yine de sırf “kendine” inat, yeniden ayağa kalkmak gerek,

Dünya’ya gelmenin bi’ hüner olmadığını öğrendim az önce,
Tabii ki bi’ haftadır sabırla beklediğim “ÇGH” bunlar,’dan,
Bi’ türlü alışamadığımız ikilemlerimiz var hayatta,
Hep bi’ ikizlik, ortası belki var belki yok,
Zaten bununda bi’ önemi yok,
Önemli olan tam ortasını yakalamak değil,
İkisine bağışıklık kazanarak yaşamak belki de,
Birlikteysen, ayrılabilirsin de,
Nasıl yaşarken ölebiliyorsan,
Kabullenmek önemli,
Bağnazlık derecesinde demiyorum ama,
Alışmak veya kabullenmek hangisi kolayına giderse,

Bundan kaç yıl kaç ay önce bilmiyorum ama,
Hayatımın en güzel an’ları diyebileceğim zamanları yaşadığım da,
Yavaş yavaş büyüyordum, adım adım olgunlaşıyordum biraz da,
Ayrılıklarında sevdaya dahil olduğunu öğrendiğimden bu yana,
Ağlamayı, sızlanmayı kestim,
Dertlenmekten alı koyamıyordum kendimi,
Öyle çok büyük bi’ hayatın sahibi olmadığımdan ötürü sanırsam,
Kendi kendime dert edinip, dertlerimi çözmeye çalışırdım,
Öylesine kandırıyormuşum ki kendimi,
Aslında öyle ahım şahım bi’ derdim olmadığını öğrendiğimde çok üzülmüştüm,
Şimdi daha gerçekçi dertlerim var elbet,
Neyse,
Önceden gerçek hayat ile düşüncelerimde oluşturduklarımı birbirine karıştırırdım,
Hangisi hangisinden daha gerçek diye düşünmeye başlardım bu seferde,
Çok karmaşık hale gelirdim,

Şimdi ise, her yaşanılıp bitenlerin kağıda döküldüğü gibi,
Ben de içimde olup bitenleri dökmek istedim,

Bu gece büyük bi’ sıkıntım var gibi,
İçimde,
Henüz ne olduğunu çözmüş değilim,
Öyle kendisiyle barışık biri de değilim,
Bu değilimleri yazsam bayaa bi’ uzayacak gibi hissettim, neyse,

Asıl sebebim, ağlamak olabilir bak,
Belki biraz ağlasam,
Şöyle yerli yersiz, sebepli sebepsiz,
Ne biliyim işte,

Öylesine bi’ gülsem,
Anlatırken kendimden geçsem,
Ne yazdığımın bi’ önemi olmasa,
Ya da olsa,
Biraz daha iyi hissetmek için kendimi,
İlgilensem,
Aşık olsam,

Hani en azından birisini sevebilsem,
Yazarken kalemim ağırlaşsa,
Kendinden beklenmeyecek olgun cümleler kurabilsem,
Elimden geleni ardıma koymasam,
Çalışsam, çabalasam,
Az da olsa doğru yolda düz yürüyebilsem,
Gece olsa ben yine ağlasam,
Alışmasam bana gelenlere,
Ayrılıklarım daha kolay yaşansa,

Bazen küçük olsam,
Hiç olmadığım kadar şaklaban olsam,
Büyüsem,
Kale alan olsa,
Değerlerin bi’ tartısı olsa, ölçebilsem,

Ve yine ağlasam,
Ağlarken hep üzülsem,
Hüzünlenip, daha bi’ çok kağıt kalem harcasam,
Tüm bunları yaparken vaktimin şuursuzca harcamadığıma emin olsam,

Biraz diğer insanları anlayabilsem,
Sinirlenmesem,
Ya da elimden bi’şey gelse de öğretebilsem,
Düşüncelerimin sesini sonuna kadar açabilsem,
Hiç önem taşımasa da haykırabilsem,

Ve yine aşık olsam,
Tadında ve huzuruyla nuruyla kaybolsam,
Bana yalan olsa,
Öbür tarafta gerçek olsa,

Kötüye doğru gittiğimizi düşünmeyi bıraksam,
Kaygılanmasam hayatımızın berbatlaşmasına izin verişlerimize,
Çok uzun cümleler kurup (yazarken bi’ de ne yazacağımı unutmasam),

Çok uzattım,
Belki yeniden ayaklarımızın üzerinde sağlam durabildiğimizde,
Belki doğru yolda düz yüreyebilmeyi başardığımızda,
Kim bilir,

Aklına fikrine ve ruhuna mukayet ol,
Görüşürüz, pai,,

Benzer Konular:

• Bir kaç serzeniş
• An’lık düşüşler..
• Yaz Gitsin,,
• “Nasılsın”
• Um’uyorum,