Ev bugün eski haline döndü tamamen, geriye yine biz başbaşa kaldık,
Ve içindeki eksikliklerin tamamlanmasıyla, neşemizin yerine gelmesine az kaldı,
Bizim ev’in asıl çekirdeklerini keşif etmiş oldum bu özlemliğin yaşanmasıyla,
Aslında sevincimi nasıl anlatacağımı da pek bilemiyorum,
Haliyle ilk defa yaşıyorum böyle bi’ hali,
İnsan kendi başına gelmeden bilemiyormuş demek zor gelse de diyorum,
Ama hastane odasında O’nu o şekilde görmek çok korkuttu,
Zaten ben gitmeden de O hemencik eve geldi,
Ve özlem sona erdi,
Herkesin gözlerinden yaş dökülmekteydi,
Ben ise bundan daha kötüsünü yaşamadığım için dua ediyordum halen,
Lakin o zaman işte ne yapacağımı bilemezdim, şu anda da bilemiyorum zaten,

Zor oluyormuş be bebe, gerçekten çok zor,
Onsuz bu evin içi gerçekten buz gibi oluyormuş,
Hayatın geri kalanının bi’ anlamı kalmıyormuş insanın gözünde,

Daha düne kadar hayattan bu kadar bezmişken,
Nasıl nereye gideceğimi bilemezken,
Oradan oraya savurulurken,
İnsanoğlunun aklının başına gelmesi için, iyi bi’ ders alması gerekiyormuş,
Velhasıl düzeldim düzeldim,
Bu fırsatı da kaçırırsam, daha kötü biri olacak gibime geliyor,

Bu ve bu gibi durumlarda genellikle nasıl ne yazacağımı bilemem,
Ve şu anda dejavu yaşıyormuşum gibime geldi,
Sanki bu yazıyı daha önceden yazmışım ve bu satırlara birilerinin yorum yapmasını bekler gibiyim,
Bakalım hadi hayırlısı,

Ne kadar zor bi’ hayatın oyuncuları olduğumu keşif ettim,
Bu hayat insanı hep kandırıyor,
Bugün çok dinledim bu şarkıyı,

Neyse şimdilik bu kadar,
Gelecekte görüşmek dileğiyle, pai,
Aklına fikrine ve ruhana mukayet ol,

Benzer Konular:

• Evin bu hali,
• Unutmak..
• İşte bu kadarcık..
• Ne varsa,,
• Vuu, kafayı yiyorum..