Her aşk kendi masalını yazar imiş,
Belki de insanoğlu’nun dünya’ya gelme sebebi de budur kim bilir,
Bu gece yazmak istiyorum, sabaha kadar anlatmak, konuşmak,
Hiç bilinmediklerden bahsetmek, araştırmak,
Yolun sonuna kadar varabilmeyi istiyorum,
Hiçkimseye benzetilmek uzakta,
Bu gece adam akıllı şeyler yazmak istiyorum,
Belki de en çok ben uyumak ve bi’ daha uyanmamak istiyorum,

Aslında bu gece ölüm’ den bahsetmek istiyorum,
Kiminin korktuğu, kiminin sevinçle karşıladığı bi’ son,
Kimisinin hiç ağzına bile alamadığı, dileyemeyenleri de biliyorum,,

Ama ben hep kendimi şanssız olarak gördüm bu hayatta,
Neden olduğundan bahsetmek istemiyorum tabii ki,
Sadece bi’ şanssızlığımın da ölüm korkusu olduğunu duyurmak istiyorum,
Bu belkide sizin anlayamadığınız bi’ türde korku,

Ne kadar seversen sev,
En çok kendini sevdiğinden fazlasını verebilirsin,
Hep bi’ korku vardır ya insanın içinde,
Ansızın kaybolma korkusu,
İnsanın bu diyarı terketme lüksünden daha bi’ ağır basar,
Hiç olmadık yerde insanın gelir aklına sinsice takılır,
Ben ölümü hergün düşünüyorum,
Ve bundan korkmuyorum,

Belkide ölüm ile benimle arkadaşlığı olmayan bi’ yalnızlıkla başbaşa kalmaktan korkuyorum,
Evet evet, ölüm beni, tanımadığım bi’ yalnızlıkla başbaşa bırakabileceği korkusu,
Tam olarak anlatmak istediğim şey bu,

Herkesin gecinden versin dediği dileğe, amin diyememek,
Belki de istemeye istemeye dilemek,
Veyahut bi’ an önce benim için o tanınmamış yalnızlıkla kalmayı istemek,
Aslında ne istediğimi de bilemiyorum,
Ya da bu son söylediklerimin tersi olmasını istiyorum,
Bilemiyorum açıkçası,
Neyin iyi neyin daha kötü olduğuna karar veremiyorum,

Bugün yazmak, ve dahi konuşmak isteyişimin sebebi,
Yarın ve ertesi günün annem’ den ayrı kalarak geçirecek olmam,
Şimdi daha iyi anlıyorum,
Neden halen daha burada kaldığımı,
Ve burdan uzaklaşmak istediğim anda bile hiç gidemeyişimi,

Bu kez anladım kendimi,
O kadar yalnız kalmak hiçbişey imiş,
Ve her aşk kendi masalını yazar imiş,
Bu aşk’ da böyle idi işte,
Kendi masalında en güzel sonu yazmak için çabalamaktaydı,
Hayallerimde bile güzel bi’ son bulamamaktayım ben,
İyice körelmişim sanırsam,

Kendime olan güvenimden ziyade, kendime olan sevgimi yitirmekteyim,
Ve tüm bunlar içten içe, habersizce yaşanırken,
Bi’ başka nefes alış veriş, belki de para üstünü bile alamadan bitecek idi,

Bugün cümlelerimi hep ve bağlacı ile bağlamak isteyişimin,
Bu özel an’larımın tutulup kalması,
Ve ben hemen hergün, geri alıp tekrar tekrar izlemek isteyişim,,

Hiç bitmesi gerektiği gibi bitti mi ki diye düşünmekteyim,
Mecnun gibi İlahi aşka varabiliceğimiz bile kesin değil
Hem mecnun nerden bilecekti ki,
Her gidişin bi’ dönüşü yoktur değil mi,
Hele ki son gidişin,

Hep düşüncelerimde kurduklarımı yaşamaya çalışmam,
Belli ki bi’ hazırlık imiş,
Tüm günlerimi o güne hazırlanmak için,
Ve biliyorum, ben yine hazırlıksız yakalanacağım,
Ve yine biliyorum ki, o istemediğim yalnızlıkla başbaşa kalacağım,
Ve ben yine burayı terk edemeyeceğim,

Hayat işte bu,
Bu sefer senden hiç alışık olmadığın şeyi isteyeceğim,
Yorma beni artıkın,
Bırakta bu anların tadını çıkartayım,
Benden bi’ adım daha fazla şanslı olanlara ise kızmatayım,

Peki ya, benden daha şanssız olanlar,
Onlar nasıl alıştı,
Veya alışabildi mi,
Hiç tanışamadığı aşksızlıkla yaşamaya,
Ve dudağındaki tuzlu su tadıyla uyanmayalara,
Ve hiç gülmeyi beceremeyen kaş çatıklarına,

Şimdi ne desem boş biliyorum,
Bu sadece bi’ hayal ürünü bi’ yazı,
Belki de tüm yazılanlar hayaldir kim bilir,

Şurası bi’ gerçek o çocukların, yüzlerini asacakları özel birileri yok,
Yitiklerimiz, yitirdiklerimizden daha bi’ önemli sanırsam,
Yitirmeyi istemediklerimiz ise bir bir yitip gittiler zaten,
Şimdi son bi’ dal parçası kaldı geriye,

Ve dal rüzgara yenik düşmemeye çalışmakta,
Her fırtınaya göğüs gerebilecek gibi zannetmekte kendini,
En olmadık ihtimalleri bile düşünüp, kurgulamış vaziyette,
Ama hep ağaca bağlı kalmayı dilemekte,
O ağaç ile birlikte ölümü dilemekte,
O ölürse ölmek istemekte,
Ve hayallerin en olmadık yerinde,
Belki de en beklenmedik bitişi ile,

Sessizce bi’ veda,,
Hoşçakal,,

Benzer Konular:

• Ölüm her daim bi’ adım yakın,,
• Adsız,,
• Sevgili veyahut Saygısız Bebe,,
• His’siz bebe,
• Ne varsa,,