Sevgili’ye..
Özlüyorum geçmişte kalan her günü, her an’ı..
Sanki hiç kaybolmasını istemiyorum benliğimden..
Hayatıma devam ediyorum işte..
Her telden şarkı çalıyor..
Fark etmez diyorum..
Gözlerimi kapatıyorum, gerçeklerden saklanmak için..
Görmediğim şeylerden kaçması daha kolay olur diye..
Yazmak geliyor içimden..
Durmadan yazmak..
İnsanları yazmak..
Duyguları yazmak..
Ardından bi’ suskunluk çöküyör üzerime..
Susmak istiyorum..
Kimsenin yapamadığı kadar susmak..
Bulduklarımı susarak kaybetmek istiyorum..
İçinde yara bere bırakmadan..
İçimden bir deli olsaydım diye geçiriyorum..
Daha mı net görebilirdim bazı şeyleri..
Üzerimdeki elbiseler daha kirli olsaydı..
Diğer insanları daha mı iyi anlayabilirdim..
Bu korkular, bu kaçışlar, bu birbirini aldatmacalar..
Bitermiydi, gün yüzüne çıkarabilseydim..
Herkesin duymak istediklerini söyleseydim..
Daha mı iyi arkadaş kalırdık..
Edepsizliğe göz yumsaydım..
Onların hoşlandığı gibi konuşsaydım..
Daha mı çok adam sayılırdım..
Amaçlarım olmadığında mı bu kadar karşısınız bana..
Sizler kadar az düşünmediğimden mi yaşamak zor..
Bak şimdi kaybettiklerime üzülmüyorum..
Ardında hep bi’ sevinç zerresi bulduğum aklıma geldi..
Şimdi ve sonra..
Susmak içindi tüm bu yazılanlar..
Daha iyi anlaşılabilmek için..
Beni anladığında..
Bitecek herşey..
Benzer Konular:
Henüz yorum yapılmamış.













