Selamlar bebe, sevgiler saygılar sonsuzca,

Bugün yazmak istedim sana, öylesine bi’ yaşam sürerken sana yazmak benim için en güzeli olsa gerek,
Seçiciliğim, gözlemlerim, duygularım, aklım, fikrim, en önemlisi ruhum acılar içinde, uyuşmuşluk var,
Yıllarca sanki kendilerini hiç kullanmamış veya çok yıprattığım için kullanılmaz hale gelmişler gibi,
Pas tutmuş bi’ demir parçası misali kolayca parçalanabilecek durumdalar her biri,
Önemsiyor muyum, önemsemiyor muyum, farkında mıyım, farkında değil miyim, pek bilgisizce dolanıyorum,
Yazılarımda bile bunu görebilirsin, çok mu umrumda düzgün yazmak, tabii ki hayır,
Hiç de umrumda değil, bi’ yazının değerli olmasının ikinci şartı olarak görürüm ben,
Önemli olan okunmaya değer bi’ şeylerin gizli olmasıdır,
Yazdıklarımı okuyanların, içinde kendilerine dair bi’şeyler çıkarması da ikinci olmalı,
Öncelikle okuduklarından milyonlarca düşünce yargıları çıkarmalılar,
Hissetmek belki de, hani bende kalmayanından,

Gitgide katlanarak artan bi’ nefret duygusu mu var,
Hayır o da yok,
Her bi’şey gitgide azalıyor bende, sanırsam azalmayan tek şey sabır,

Kör bi’ kurşun olmak gerek bazen, nereye varacağın belli olmamalı,
Gittiğin yerinde, gittiğin yerde senin de bi’ önemin olmamalı,
Eğer sorumluluk gerektiriyorsa herşey, kaçarım bi’ müddet sonra,
Doğaçlamaya aykırı gibi gelir bana,
Öyle mi yaşıyorum yine hayır,

Koca koca HİÇ’ler, koca koca HAYIR’lar kaldı bana bu saatten öncesinde ve sonrasında,
Fark edilmeyen bi’ diyar bulunmalı, ne yediğinin bi’ önemi olmamalı, aynı zaman da ne giydiğinin de,

Baktıkça uzaklaşıyorum insanlardan, her bi’ yüz aynı kareleri anlatıyor bana,
Her bi’ bakış, aynı pencerelere yönlendiriyor insanları,
Beyin gözün görmediğine inanmaz diyorlar mış,
Gözle gördüklerime inanmak istemiyorsam ne olacak pe ki,
Beyinsiz mi olmak gerekiyor şimdi
Veya ne bileyim deli mi olmak lazım,
Bu devirde akıl sağlığı yerinde olan kaç kişi kaldı acep,

Her bi’ müzik, cümleleri katmadıktan sonra bi’şey ifade etmez oldu,
Aynı kelimelerin yeniden raksettiği cümlelerde düzensiz yaşama geçmiş sanırsam,

Asıl duygularıma bi’ türlü gelememe sebebi’, dış dünya’da kalmış iki çift kelam,
Değersiz kalan ima’lar toplamı,
Yürümek dahi zor gelen yollar, bitmek bilmeyen yüklemler,

Geri’de kalan onca yıl, neyle geçtiği habersiz,
Haber veren olsa bile değişmezdi ya, neyle’yim diyor insan,
Sinirlerin bile pıhtılaşmadığı bi’ dönem, gittikçe kanamaya devam eden isyanlar,

Akıllı olduğunu iddaa eden kişilikler, kim ne kadar şey biliyor diye merak uyandırıyor insanda,
Gerçeklerin gerçekten gerçek olup olmadığı takılıyor beynimin uçurum kenarındaki bi’ dal’a,
Anlamların bile anlamını yitirdiği bi’ döneme yetişiyoruz bi’ an’da,
Anlamlar yüklemeye kalkışıyoruz, olmuyor tabii,
Unutuyoruz bi’ an için, nem tutmuş boyanın üstüne boya sürer gibi çaresizce,
Güzel görünmesini bekliyoruz, sanırsam bile bile nafile işlere gitmiş oluyoruz,,

Uzakların mı yakın, yakınların mı uzak tarifsiz yollar kesişiyor önünde,
Geçmek bilinmeyen köprelerden atılıyoruz, bilgisizce,
Suya düştüğümüzde ise keşke yılanına sarılıyoruz,
Her bi’ insan keşke’den nefret ediyor diye düşünüyorum,
Belki de ders alınası bi’ kelime haline getirmeli’dir,

Şimdi ise ileriyi kestirmeye kalkışıyoruz, şuursuzca tabii,
Kestiremediğimiz bi’ kaç şey içinse, yapacak bi’şey yok,
Olmadığı yerde koyveriyoruz herşeyi, zamana,
Zaman’ın ilaç olarak tesirini yitirdiği an’lardayız,,

Yürek ise susmuş bekliyor, bazen hızla, bazen sakince,
Ama dilsiz olması herkesin işine geliyor,
O’nun sessiz olması, bedenin beyin tarafından yönetilmesi mi demek,
Ruhun mu dilsiz olması gerekiyor yoksa,
Bilinmez hastalıklar çağındayız,
Her bilgi, bilgisizlik karşısında aciz kalıyor her dem’inde,
–

Bu sefer hiçbi’ dileğim yok, üzgün değilim,
Görüşürüz, pai,,

Dipnot: Virgüller hep benim kalacak sanırsam,,

Benzer Konular:

• virgüller hep benim,
• Tanıdık yüzler,,
• Bebe,,
• Sinir krizleri.. {1}
• Şuursuz bebe,