Zaman’a bırakılmış bi’ kaç kül..
Bazı hikayeler tadında bitmelidir ya hani.. İşte öyle bi’şeydir bu..
Bi’ çok şey anlamını yitireli çok oldu..
Yavaş yavaş zamana bırakılmış bi’ kaç kül idi yaşananlar..
Savruldukça acısı dinen..
Eldekini avuçtakini sattıran cinstendi biraz..
Bi’ yandan ısınmak için eşyalarını satmak gibi..
Ama alıcısı zor bulunur böyle acı’ların..
Her ne kadar imkansız gibi görünse de.. Vardır elbet bununda alıcısı..
Uzun zamandır hasada bırakılmıştı yaşam..
Özünde ne olduğunu unutur hale gelmişken..
Yeniden başlama sırası belki bendedir diye düşünüverirsin..
Belki bu kez, daha güzel bi’ mahsul toplanabilir.. Kim bilir..
Hani ne olursa olsun yaşamak zorundadır ya insan..
Böyle düşünmeye başlayınca..
Çoğu şey anlamını da yitirmeye başlıyor..
Yaşananların küllerini savursa da zaman.. Yerine yenilerini yaşamak zor..
Anlamsızın içinde anlamsızlıkla boğuşuyorsun zaman zaman..
Hiç ilacı olmayan acılara tanık oluyor insan..
Sonra herşeyden vazgeçmekten başka çare kalmıyor inan..
Birer birer terk ediyorsun yaşamındakilere..
“Hoş kal” ‘ın dahi yetersiz kaldığı an’lar yaşıyorsun..
Ağlamak bile kâr etmiyor işte..
Kurulması ve söylenmesi zor cümleler vardır..
Bunları yutmak düşer vazgeçene..
Vazgeçtikçe kendinden geçersin..
Adeta sarhoş olmuşsundur..
Kimseyi görmez gözün..
Gördüklerini bile unutmaya çalışırken..
Ne gerek var görmemizin..
Yaşadıktan sonra unutmak düşüyorsa kiminin payına..
Neden yaşansın ki..
Hele ki duyguların ışık hızıyla yer değiştirdiği bi’ dünya’da..
Nefret duygusu’nun kuvvetine mi yenik düşüyoruz yoksa..
Bi’ müddet sonra uzaklaşmak kolaya kaçmak mıdır..
Yoksa öylesine bi’ çaba mıdır bizimkiler..
Kurulan duvarların üzerine çizik atmakla meşgulsündür..
Çiziklerin haddi hesabını unutursun..
Bakmışsın ki.. Kocaman bi’ karalama haline gelmiş..
Hep aynı şey değil midir zaten.. Müsvette haline getirmemiz beyaz kağıtları..
Bu gece için yeter bu kadar soru..
Kim bilir hangi gece yine koynuna gelirim.. Senden habersiz..
Görüşürüz, pai..
Benzer Konular:
Henüz yorum yapılmamış.













