Geçen bir yılın üzerine söylenecek pek fazla bi’ şey yok aslında..
Terkedilişler, çekip gidişler..
Her yıl olduğu gibi tekerrür etmeyi başardılar..

Şu an bunlardan yakınmak için yazmıyorum bunları..
İnsan gün geçtikçe farklı bakış açıları ediniyor..
Mesela, eskisi gibi fazla kafaya takmıyorum gidenleri, gitmek isteyenleri..
Gelenleri, yanlışları, doğruları.. vb. çok şeyi..

Zaman akıp gidiyor işte..
Bu bir iç geçirme falan da değildir..
Kimseye sosyal içerikli mesaj vermeye de çalışmıyorum..

Benim derdim kendimle..
Bu böyle biline..

İlla ki, bir mesaj vermem gerekirse.. O da şudur..
Benim aramamı bekleme..

Fazla yazasım yok zaten..
Şu sıralar, tasarladığım hikayeye odaklanmış durumdayım..

-

Yeni yıl-lar için şimdiden belli olan planlar..
1-Okulu bu sene bitirmek..
2-Kitabımı bitirebilmek..
3-Yeni bir telefon almak..
4-Kredi borcumun tümünü kapatmak..
5-Askerlik için köşeye bi’ miktar para atmak.. (Eğer 2011′de askere gidersem)

Henüz bir plana dahil olmayan fikirlerim..
6-Yüksek Lisans yapmak..
7-Kitabım için yayıncı bulmak..
8-Sitemin bir köşesinde haftalık hikaye bölümü oluşturmak..
9-Kapıya araba çekmek..
0-Bunları yapabilmem için hepsinden önce sağlık gerek.. O yüzden bi’ kaç doktora görünmem şart..

Gözlerine yaş düşmemişti o güne kadar..
Hayatın bu kadar zor olduğunu anlamamıştı..
Aşk, acıların en tahammülü zor olanı..
Bilseydi bunları aynı şeyleri yine yaşamak istermiydi bilinmez..
Üzgündü, kırgındı ama yine de içini ferah tutmaya çalışıyordu..
Elinden geldiğince hayata pozitif bakmaya çalışsa da ..
Bir sonraki terkedilişin acısıyla katlanılmaz bir hale düştü..

Hayatın kendisiyle ne alıp veremediği vardı..
Neden terk edilip duruyordu..
Sevgilerinin karşılığını bu şekilde almak kaderi miydi..

Bu düşüncelerle uyuyakalıyordu yatağında..
Huzurlu bir şekilde uyumayalı uzun zaman olmuştu onun için..
Etrafındaki insanlara imreniyor, yeri geliyor sinirleniyordu..

Kalabalıklar içinde yalnız derler ya hani..
İşte o bunları okumuyor, yaşıyordu..
O da artık diğer insanlar tarafından farkedilmeyen biriydi..
Hiç bir farkı yoktu..
Bunun farkındaydı..
Bunu değiştirebilecek bir gücü yoktu..
Kabullenmek zorundaydı artık..
“Ben; kalabalıklar içindeki o yalnız kişiyim..”

Çoğu gün yatağının üzerinde oturur..
Camın kenarında..
Düşünceleriyle konuşur..
Yalnızlığıyla ağlardı..

Günler, aylar, yıllar geçti..
Zamanın herşeyin ilacı olmadığını anladı..
Ne zaman kalan bütün gücünü toparlasa..
Ve hangi dala uzatsa elini, ya dal kırılırdı ya da eline kıymık batardı..

Acılar, hüzünler..
“İşte bu hayatta benim payıma düşende bu olsa gerek” diye düşündü..

Yüreği artık nasır tutmuştu..
Çok fazla etrafında olup biteni sorgulamıyor..
Günü birlik bir yolcu misali sadece yolunu katediyordu..
Ne de olsa bugün vardı, yarın yok..

Öyle masallarda olduğu gibi beyaz atlı bir prens de beklemiyordu hani..
Sadece yaralarını sarmasında yardımcı olabilecek herhangi biri..
Onun için artık kim olursa olsun kafiydi..
Yeterki yükünü hafifletecek biri olsundu yamacında..
Yürekten falan sevmesini de beklemiyordu..
Çünkü onun hayattan beklentileri günler geçtikçe küçülmüştü..

Hani vardır ya hayatta..
Bir kuru ekmeğe, gözleri gülen çocuklar..
İşte şimdiki hali o çocuğun gözlerindeki gibiydi..

Hayatının adı sorulsa..
Verebileceği cevap; yalnızlık ve hüzün olurdu..
Bütün gidenlerin ardından, cebelleştiği hayatta geriye elinde kalan tek şey bunlardı..

Adı hüzündü..
Adı özlemdi..
Adı yalnızlıktı..
O’nun..

Bu yazının içeriğini eğer gerçekten okumak istiyorsanız, ekteki dosyayı indirip okuyabilirsiniz..

Şahsi görüşleriniz için admin[at]prekerims.com adresine mail atabilirsiniz..

Ek:
Ek

Diye devam eden yalanlara karnım tok, çok şükür..
Yine de güzel olmasını dilemiyor değilim..
Elbette umudum var bu konuda ama her zaman ki gibi az..

Mesaj gelir hoş gelir, lüm lüm lümülümü leyyy..
Bir mesaj gelir sesi uzaktan hoş olanlardandır..
Çok saçma dersin ilk okuduğun anda..
Ama düşündükçe geri doğru çekmeye başlar makarayı..
Hızla geriye dönersin düşüncelerinde..
Ne anlama gelebileceğine dair anları birer birer tararsın kafanda..
O an iyi mi kötü mü anlam taşıdığını bir türlü karar veremezsin..
Çünkü en çekilmez çilelerden biridir bu..
Vurgu yok, mimik yok, duygu yok..
Nerden bilebilirsin ki, ipin ucunun çoktan kaçtığını..
En sade haliyle iyi umutlarla düşünürsün..
Yine de olmaz işte..
Bir türlü karşı tarafın anlamanı istediği resmi görememişsindir..

Sonra cevap yazmaya karar verirsin..
O an içinden gelenler en saf düşüncelerindir..
Fark edilebilirse eğer sonradan,
Anlaşılır ki öylesine bir mesaj almışsındır..
Hani şu üzerinde pek durulmaması gereken..
O mesaj ne bir duygu, ne de eski bir hatıralar arasından gelmiştir..
Kusura bakmazsın sözde..
Ama yine de kafanı o kadar yorduğuna pişman edilmişsindir sonunda..

Hayat işte, yaşamasını bilene güzel..
Ben bilemedim bu yaşıma kadar..(henüz yirmi küsür yıllık olsa da)
Neyse izlerinizi örtmeyin, belki boynum bükülürse takip ederim sizi..
Yine de kar üzerinde yürümemeniz dileğiyle..

Yorgunum şu sıralar, tek istediğim biraz dinlenmek..
Şöyle bir hafta boyunca uyumak istiyorum mesela..
İnternetle olan tüm bağlantımı koparmak..
Yalnızlığın beşinğinde tam bir hafta..
Çok iyi gelirdi şu sıralar..

Lakin ne değişirse değişsin hayatımda..
Ben hep kendimi eksik hissetmeye devam ediyorum..
Sanki bir yerlerde bir şeyler yapmayı unutmuşum gibi geliyor..
Onu bulana kadar hiç bi’ iş yapamıyorum sonra..

Kitap okumayı kestim şu sıralar..
Daha çok film listesini azaltmaya çalışıyorum..
İzlenecek 60 tane film var..
Okula kaydımı yeniler yenilemez hemen ders çalışmaya başlayacağım..
Tahminimce sınavlara 3-4 ay falan var..
Eee vizelerden yüksek almalıyım ki, finallerde pek yorulmayayım..

Sıralama şöyle oluyor bu durumda..
-Film izlemeyi bırak..
-Bir kitap daha bitir ders çalışmaya başlayana kadar..
-Ders çalışmaya başla..

Tabii bunların arasında gerçekleşecek en ufak duygusal çöküntüde bütün planlar iptal olur..

Az önce fark ettim de ota *okan yorum bırakanları sevmiyorum ben..
Şu internet bağımlılığımı tekrar kontrol altına almam gerekli benim..
Olmuyor benimde böyle ota *oka sinirlenmem..

Neyse olayı tatlıya bağlamalıyım sanırım..
Aklımı başıma devşirdiğim ilk zaman buraya adam akıllı bir yazı yazacağım..
Her zaman ki gibi söz vermiyorum tabii..
Çünkü benim ne zaman görülmüş kendime verdiğim sözleri tuttuğum..

Hadi gittim bebe..
Allah senin sunucuna ve veri tabanına zeval vermesin..