Oturmuş pencerenin önünde sabırla bekliyordu,
Yoldan gelip geçenleri seyredip iç çekiyordu içten içe,
Belli etmemek için kaşlarını indirmemeye çalışıyordu,
Gözlerinde bi’ heyecan ama hiç bitmeyen,
Biteceğini bile düşünmeyen,

Her fırsatta buraya gelir beklerdi o’nu,
Bu gün diğer günlerden farklıydı,
Çok düşünceliydi,
Uzun zamandır eline kalemi almamıştı,
Yazmak istiyordu aklına düşenleri,
Her defasında korkuyordu bunu yapmaktan,
Bu sefer yazacağım diye oturuyordu kağıdın başına,
Belki karalamaktan daha güzeldi beyaz kağıda yazacaklarını düşünmek,
Belki yazacaklarından korkuyordu,
Devamı..

Güne erken uyanmanın da etkisi ile, gözlerinden uyku akıyordu,
Bunun yanında o güzelim renkli gözleri ağlamaktan şişmişti,
Sabahları erken kalkardı, çünkü annesinin sabah kahvaltısını ve ilaçlarını vermekti amacı,
Her gün aynı saatte uyanır, annesine kahvaltısını verir,
Ardından binbir dua ile birlikte ilaçlarını içirirdi,
Bi’ an önce iyileşmesi idi, tek derdi,
Aslında bi’ çok derdi vardı ama en önemlisi bu idi,
Hayattaki tek dayanağıydı çünkü annesi,
Devamı..

Hüzünlü bi’ gece’nin başlangıcını yaşamaya başlamıştı,
Bütün sıkıntılarını okuldan eve gelişindeki gibi bi’ köşeye atıp, yatağına uzanmıştı,
Sıkıntılar pek öyle bi’ köşeye atılabilecek cinsten değildi aslında,
Aslında o da biliyordu bunun çok kolay olmadığını,
An an gözlerinden akan yaşlardan belliydi bu,
Devamı..