Çocukluğum tuttu bugün..
Sihirliydi sanki açık mavi rengindeki gözleri..
Ardı sıra takılıp gidesim geldi..

-

Meğer insanlara o kadar değer veriyormuşum ki..
Çok dikkat ediyorum neler yaptıklarına..
Konuştuklarına bazen..

Mesela metrobüs-cevizlibağ durağı..
İnsanların hiç bu kadar sık saf tuttuklarını görmedim başka yerde..
Eller önlerinde, bağlı şekildeki ön saf..
Hayret ettirici..

Sonra mesela..
Hiç tanımadığın, adını bilmediğin insanlarla selamlaşmak aynı durak altında..

Bugün acayip iyimser olmuşum..
Çocukluğumu özledim..
Ondandır belki..

Günlük konusuna yazarım gece..
Aklıma gelen küçüklük anılarını..

Ne çok hatıra toplamışız..
Ne ara büyüdük acaba..

Sevgili bebe..

Sana bir sır vereyim ama kimseye söyleme sen..
Gizli hayranı olduğum kahramanlarım var benim bu hayatta..
Onların yaşamlarından pek çok ders aldım..
Üzüldüm bazen onlar için..
Ağlarken gördüm bi’ kaç kez..
Oturdum ağladım gizlice..
Söyleyemedim onları sevdiğimi..

Oysa ben kahramanı değilim kimsenin..
Ağlayabilecek kadar güçlü hissetmiyorum kendimi..
Ufak tefek yara bere dışında yaşadıklarım sayılmaz bence..
Hileli geliyor bana bu hayat..
Bazen insanların sihirbaz olduklarını düşünüyorum..
İşlerinde o kadar başarılar ki anlatamam..
Görsen, inanmamak elde değil onların söylediklerin/yaptıklarına..

Bense daha çok hayretler içerisindeyim..
Dikkatimi bir türlü toplayamıyorum..
Kayboluyorum kuru kalabalıklarda..
Bir tek evimin yolunu ezberlemişim..
O da her akşam geri dönebilmek için..

Bazen yaşadıklarından sonra inancını kaybettiğin şeyler olur mesela..
Kendime olan inancımı kaybettim ben önce..
Sonra diğer bütün insanlara..
Şimdi sorsalar kırık dökük bi’ inancım var..

Bir kahramanım daha var..
İçlerinde en çok hayranı olduğum..
Ne zaman baksam ona gözlerinin içi gülüyor..
Bazen selam veriyor geçerken..
Bilmiyor o..
Benim kahramanım olduğunu..
Kimseye söylemedim..
Sır..

Onu düşünerek uykuya dalıyorum..
O da beni düşünüyordur belki diye..

En özel kahramanım’a..

BKM – Mutfak ekibinin Kanal D’ deki Çok Güzel Hareketler Bunlar 3.Sezonu,
07 Mart 2010 yayını.. İzlemek için konunun devamına buyrunuz..

Tek Parça..

Sevgili bebe..

Sen bu satırları okurken ben yine dizi seyrediyor olacağım..
Lakin seni ihmal ediyorum diye zannetme sakın..
Bugün olabildiğince seni ti’ye almak isteyişimin bi’ sebebi var elbet..

Polis görünce hemen kimliğimi çıkartmaya alıştım..
Malum berduş (mecaz) gibiyim..
Saç sakal birbirine karışmış halde..
Doğal olarak nerde görseler sorgulama yapıyorlar..

Bugün bizim sokağın başında vardı bi’ ekip..
Eve beş metre kala yine sorgulayacaklardı..
Soğuk kanlı bi’ şekilde geçtim yanlarından..
Kulaklık takılı..
Seslenseler durmayacağım yani..
“Pardon” filmini andırıyor..

Bi’ gün kaçacağım..
Onlar kovalayacak..
Gerçi pek kaçabileceğimi de zannetmiyorum ya neyse..
Bacakta sorun var..
Pek koşamıyorum öyle..

Ertesi gün olunca unutacağım diyorum..
Üstüme alınasım bazı şeyler vardı..
Alındım..
“Aaa hayret” dedim..
Sonra bıraktım yarı yolda..
Bana değildir nasıl olsa diye..

Kusura bakmayın şahsım adına direk olmayınca..
Alınmıyorum öyle..
Yoksa cevap vermeden duramam hani..

Aklına fikrine ruhuna mukayet ol..
Görüşmemek üzere..