Sahip
Hayatın insanları nereye/nerelere götüreceğini bilemediğimizden midir bu kadar afallamak bilemiyorum,
Tam alıştım demişken, tüm düzeninin bi’ anda alt üst olması gibi mesela,
Ya da başkalarının hayatlarının sırtına yasladığımızdan mıdır hayallerimizi,
Ben daha düne kadar kendi ayaklarımın üstünde durduğumu zannederdim,
Halen daha kısmen öyle tabii ki, tamamen bi’ asalak şeklinde yaşamıyorum,
Ama kendi düzeninin bi’ parçası haline getirdiğimiz insanların bi’ sabah uyandığında yerlerinde yel estiğini gördüğünüz de,
Siz de aslında onların gitmeyeceğini zannetmiştiniz değil mi,
Herşey istenildiği gibi olmuyor bazen,
Devamı..













