Bazı hikayeler tadında bitmelidir ya hani.. İşte öyle bi’şeydir bu..
Bi’ çok şey anlamını yitireli çok oldu..
Yavaş yavaş zamana bırakılmış bi’ kaç kül idi yaşananlar..
Savruldukça acısı dinen..
Eldekini avuçtakini sattıran cinstendi biraz..
Bi’ yandan ısınmak için eşyalarını satmak gibi..
Ama alıcısı zor bulunur böyle acı’ların..
Her ne kadar imkansız gibi görünse de.. Vardır elbet bununda alıcısı..

Uzun zamandır hasada bırakılmıştı yaşam..
Özünde ne olduğunu unutur hale gelmişken..
Yeniden başlama sırası belki bendedir diye düşünüverirsin..
Belki bu kez, daha güzel bi’ mahsul toplanabilir.. Kim bilir..
Devamı..